ReVox B250 pojawił się pod koniec lat 80. jako flagowy wzmacniacz zintegrowany nowej serii B200. Ważąca około 15 kg konstrukcja oferowała potężną końcówkę mocy — około 2×120 W przy 8 Ω i 2×200 W przy 4 Ω — z dużym zapasem mocy i bardzo niskimi zniekształceniami. Miał zastąpić nieco przekombinowany wzmacniacz B251
Ale B250 był czymś więcej niż tylko dużym wzmacniaczem. Większością funkcji sterowała elektronika: głośnością, balansem, regulacją barwy, wyborem źródeł, wyjściami głośnikowymi i PRE OUT, a ustawienia można było obsługiwać również pilotem B208. Duży wyświetlacz pokazywał aktualny stan urządzenia, a dodatkowy kontroler B200 pozwalał włączyć wzmacniacz w rozbudowany system ReVoxa.
Bardzo dobrze potraktowano też gramofon. Standardowy przedwzmacniacz MM umożliwiał wybór pojemności 50, 150 lub 450 pF, a opcjonalnie B250 mógł zostać wyposażony również w przedwzmacniacz MC. Do tego PRE OUT, osobne wejście końcówki mocy, dwa zestawy kolumn i rozbudowane możliwości nagrywania pomiędzy źródłami.
Całość zamknięto w charakterystycznej czarno-srebrnej obudowie, która wyznaczyła wygląd późnej serii ReVoxa — właśnie do B250 stylistycznie dostosowano późniejsze wersje B215 i B226. W mojej ocenie,pomimo niepozornego wyglądu, to jeden z najlepszych wzmacniaczy zintegrowanych na rynku oraz na pewno jeden z najlepszych wzmacniaczy grupy Studer-ReVox.
