ZX Interface 1 pojawił się w 1983 roku jako rozbudowane rozszerzenie dla ZX Spectrum. Oprócz obsługi napędów ZX Microdrive oferował także interfejs RS-232 oraz możliwość łączenia komputerów w lokalną sieć Sinclair Network. Jeden Interface 1 potrafił obsłużyć nawet osiem Microdrive’ów.
Sam Microdrive korzystał z niewielkich cartridge’y zawierających zamkniętą w pętli taśmę magnetyczną. Typowa pojemność wynosiła około 85–100 KB, a dostęp do danych był zdecydowanie szybszy niż w przypadku zwykłej kasety.
Zestaw z dwoma napędami pozwalał już całkiem wygodnie kopiować dane pomiędzy cartridge’ami i tworzył charakterystyczną, modułową konfigurację — kolejne Microdrive’y łączyło się jeden za drugim za pomocą krótkich przewodów.
