Tak zwany C64 „Aldi” pojawił się na rynku niemieckim w 1987 roku. Nazwa nie była oficjalnym oznaczeniem Commodore — przyjęła się później od sieci Aldi, która sprzedawała ten wariant za 299 DM. Ten sam model trafiał również m.in. do Quelle i Wertkauf.
Z zewnątrz komputer wracał do klasycznej obudowy breadbin, ale łatwo rozpoznać go po kilku detalach: najczęściej miał jasną klawiaturę, tęczowe logo Commodore oraz brak opisów portów na tylnej części obudowy. Egzemplarze przeznaczone na rynek niemiecki miały amerykańską tabliczkę znamionową, zwykle z numerem seryjnym rozpoczynającym się od CA4.
W środku znajdowała się już mała, wysoko zintegrowana płyta ASSY 250469, najczęściej Rev.3, z procesorem 8500, VIC-II 8565 oraz SID-em 8580. Była więc to technicznie późna wersja C64 zamknięta ponownie w klasycznej obudowie.
Wokół „Aldi C64” narosło też kilka mitów — m.in. o specjalnej, mocno okrojonej płycie i braku 9 V AC na User Porcie. W rzeczywistości stosowano zwykłą 250469, a 9 V było nadal obecne.
